اكساليك اسيد « 1 » ، ماليك اسيد ، تارتاريك اسيد « 2 » ، راسميك اسيد « 3 » ، مقدار كمى در حدود 1 درصد قند و كمى اسانس مشخص شده است . خواص - كاربرد انگور ، طبق نظر حكماى طب سنتى از نظر طبيعت گرم و تر مىباشد و در مورد خواص آن معتقدند كه منضج يعنى اعتدال‌دهندهء اخلاط است . بسيار مغذى و مقوى است . توليد خون صالح كرده و خون را صاف مىنمايد . مواد سوداوى و سوخته را دفع مىكند . براى سينه و ريه خوب است . توصيه اين است كه در جريان خوردن حبه‌هاى انگور پوست حبه‌ها بيرون انداخته شود زيرا پوست انگور بخصوص در مورد انگورهاى پوست‌كلفت خيلى ديرهضم است و به علاوه ناراحتىهاى معدى نيز توليد مىكند . آب انگور براى معده‌هاى تر و نفخى مضر است و ايجاد گاز و نفخ مىكند . در اين موارد بايد با زيره و رازيانه خورده شود و براى گرفتگىهاى كبد و طحال و نفخهاى كليه نيز مضر است و از اين نظر بايد با تخم كرفس خورده شود . به مزاج لينت مىدهد و ايجاد تشنگى مىنمايد و بايد با غذاهاى ترش خورده شود تا تشنگى رفع شود زيرا خوردن آب سرد بعد از انگور موجب فساد آن در معده و ايجاد استسقا و تبهاى عفونى مىگردد . اسراف در مصرف آب انگور به‌طور مداوم ايجاد سنگ كليه مىكند . هر قدر انگورهاى آلوده و آفت‌دار براى تهيهء آب انگور مصرف شود ، تشكيل رسوبات در كليه سريع‌تر است ، بنابراين آب انگور بايد از انگور تازه و سالم تهيه شود . انگور نبايد بىدرنگ پس از چيدن خورده شود و بهتر است پس از 2 - 1 روز خورده شود . انگور تازه نفاخ و ملين است و انگور مانده كه پوست آن پژمرده شده باشد مفيدتر و نفخ آن كمتر است و از نظر خواص بهتر و بىضررتر از انگور تازه است . انگور مقوى بدن است ، خون صالح را زياد مىكند ، منضج و ملين است و براى تبهاى مزمنه و سرد نافع است ، به علاوه سريع الهضم است و براى بيمارىهاى سينه و ريه نافع مىباشد . مويز و كشمش از هر نظر بهتر است و براى معده ، كبد ، كليه ، مثانه و سينه مفيد مىباشد .

--> ( 1 ) . Oxalic acid ( 2 ) . Tartaric acid ( 3 ) . Racemic acid